ถึงผู้ที่ต้องการสำเนา/ดัดแปลงบทความ (entry) ในเว็บบล็อกนี้เพื่อนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น
สวัสดีครับ
entry นี้ขออนุญาตเป็นทางการสักนิดนะครับ
ผมเขียนรวมเผื่อหลายๆ เคสที่อาจจะมีโอกาสเข้ามาอ่าน
เนื่องด้วยว่าช่วงนี้ผมพบเว็บไซต์, เว็บบอร์ด, เว็บบล็อกหลายๆ แห่ง
นำบทความหรือเนื้อหาใน entry เว็บบล็อกของผมไปเผยแพร่ต่อ
โดยไม่ระบุเครดิตหรือ link เชื่อมโยงกลับมายังหน้าต้นฉบับหรือหน้าหลักของเว็บบล็อกผม
เป็นจำนวนมากขึ้น-มากขึ้น ตามลำดับ
entry และบทความต่างๆ ที่เผยแพร่ในเว็บบล็อกแห่งนี้ด้วยการเรียบเรียงของผม
(ที่ไม่ได้ระบุว่านำมาจากแหล่งอ้างอิงอื่น)
ผมเผยแพร่ต่อสาธารณะ ‘ผ่านเว็บบล็อกแห่งนี้‘ โดยไม่คิดมูลค่าครับ
ถึงกระนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าผมเต็มใจให้ผู้อื่นทำสำเนาหรือดัดแปลงเนื้อหาบทความ -
เพื่อนำไปเผยแพร่ต่อได้ทุกกรณี โดยไม่มีปัญหานะครับ
ต้องกราบเรียนให้ทราบด้วยความสัตย์จริง ว่า
จริงๆ ผมมิได้หวงแหนสิ่งที่เผยแพร่ต่อสาธารณะในเว็บบล็อกแห่งนี้แต่ประการใด
เพียงแต่สิ่งที่ผมต้องการหากใครสักคนจะทำสำเนา ..คือ
๑. เครดิต (Credit) ครับ
ขอความกรุณาแปะเครดิตให้แก่เจ้าของผลงานด้วย ไม่ว่าจุดประสงค์ของการก๊อปคืออะไร?
ผมยินดีให้นำบทความไปเผยแพร่ได้ครับ ประยุกต์ได้ตามสมควร
..แต่ท้ายสุดแล้วก็ควรจะมี credit เป็น link เชื่อมโยงมายังหน้าต้นฉบับของบทความ หรือหน้าหลักของเว็บบล็อกแห่งนี้ก็ยังดี
(คงไม่ต้องบอกนะครับว่า link ไม่ควรมีขนาด 1×1 pixel หรือจุดหนึ่งจุด หรือฟอนต์ขนาด 2px
คงทราบโดยทั่วกันนะครับว่า link ขนาดปกติ ควรจะเป็นอย่างไร)
ในที่นี้ขอยกตัวอย่างการให้เครดิตที่ไม่ถูกต้อง/ไม่เหมาะสมเป็นอย่างยิ่งสักสองตัวอย่าง
ทั้งสองภาพเป็นเครดิตที่เป็น text ทั้งสองกรณี ไม่ปรากฏข้อความ link โยงกลับมายังหน้าบทความต้นฉบับ
โดยเฉพาะกรณีแรก ที่กลับระบุว่าเป็นเครดิตเว็บเพื่อนบ้าน (..บ้านน้า~บ้านอาพี่หรอครับ?)
และขอยกตัวอย่างการให้เครดิตที่ถูกต้อง/เหมาะสมสักหนึ่งตัวอย่าง
ภาพดังกล่าวเป็นข้อความ link กลับมายังหน้าต้นฉบับถูกต้อง มองเห็นได้ปกติ
๒. กรณีที่มีการระบุข้อความชัดเจนว่าจำกัดสิทธิ์อย่างไร
หรือมีสัญลักษณ์ Creative Commons ปรากฏอธิบายความอย่างไร
ขอความกรุณาให้ปฏิบัติตามนั้นด้วยครับ ..กรุณาเคารพสิทธิ์ที่อนุญาต
(เช่น ถ้าผมระบุในรูปแบบของ Creative Commons ว่า ผมไม่อนุญาตการสำเนาหรือดัดแปลงเพื่อใช้ในเชิงพาณิชย์
นั่นแปลว่าผมหมายความตามที่บอกนะครับ)
..แต่ถึงกระนั้น บทความที่ไม่ได้ระบุการจำกัดสิทธิ์ หรือ Creative Commons
ก็ไม่ได้หมายความว่าผมไม่มีสิทธิ์ในบทความนั้นนะครับ
อย่างไรก็โปรดเคารพสิทธิ์ตามข้อ ๑. ด้วย
๓. ข้อนี้ Optional (ทำก็ดี ไม่ทำก็ได้ ..ถ้าเป็นไปได้อยากขอให้ทำ)
คือถ้าท่านจะกรุณาแจ้งกับผมสักคำหนึ่งว่าจะขอทำสำเนา/ดัดแปลงบทความ
ผมก็ขอขอบคุณครับ
ทั้งหมดทั้งมวลนี้ ..จึงขอความกรุณาทุกท่านที่ต้องการทำสำเนา
โปรดปฏิบัติตามคำอธิบายนี้ด้วยครับ
ขอบคุณครับ 
(ป.ล.
ผู้อ่านทั่วไปจะ share ความคิดเห็นกันก็ยินดีนะครับ
คือเรื่องของเรื่องที่ผมต้องเขียน entry นี้ ..คือบทความผมถูกขโมยโดยไม่ให้/บิดเบือน Credit
คือถ้าคุณเป็นคนอ่าน ไม่ใช่เจ้าของบทความ ..อาจจะไม่ทันคิดอะไร หรือกึ่งๆ จะหมั่นไส้ผมก็ได้ (ซึ่งไม่ว่ากัน)
แต่ไอ้ผมซึ่งเป็นคนเขียน บางทีนั่งเขียนไป capture ภาพประกอบไป บาง entry ใช้เวลา 2-3 ชั่วโมง
แล้วอยู่ๆ คนขโมยแม่งก็ copy-paste แถมลบเครดิต ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที
ไอ้คนเขียนมันก็ย่อมน้อยอกน้อยใจบ้าง.. คงเป็นเรื่องธรรมดาแหละครับ) 
# เพิ่มเติม ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓
..พอดีไปเจอกระทู้แห่งปีนี่มาครับ จากห้องกล้อง@พันทิป
เป็นกระทู้ที่เกี่ยวกับการนำผลงานไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่ได้บอกกล่าว แล้วดันลบลายน้ำระบุชื่อเจ้าของผลงานออกอีก!
ขออนุญาตเกริ่นนำเรื่องสักนิดแล้วกันครับ (..เผื่อกระทู้หายไปตามอายุขัย แล้วผมหา link ไปคลังกระทู้ไม่เจอ)
เป็นเรื่องของสถานประกอบการแห่งหนึ่ง ทำโปสเตอร์โฆษณาแพลนบริการอะไรสักอย่างของเขาขึ้นมา
แล้วดันไปเอารูปถ่ายจากช่างภาพท่านหนึ่งมาใช้งานโดยไม่ได้ขออนุญาต ..ที่ฮาคือคนเอามาใช้ดันทะลึ่งบ้องตัดลายน้ำเจ้าของภาพทิ้งอีก!
แล้วมันเป็นประเด็นตรงที่เพื่อนฝูงของเจ้าของผลงานภาพที่ว่าไปเห็นผลงานนี้เข้า..แล้วจำรูปนี้ได้
เลยโทรถามเจ้าของผลงานว่าเห็นรูปนี้มาแปะในโฆษณาว่ะ มีคนซื้อลิขสิทธิ์ไปใช้งานหรอ? ..แล้วเจ้าตัวไม่รู้เรื่อง
ก็เลยเป็นเรื่องเป็นราวกันถึงขั้นบทสรุป..ทางสถานประกอบการที่เป็นหน้าด่านเจ้าของโปสเตอร์นั้น -
ต้องเสียค่าบทเรียนราคาแพงนี้เข้าไปถึง 70,000 บาทแน่ะ!
น้องพี :
April 6, 2009 @ 16:31 pm
เคยโดนครับ
บล็อค IT มหาลัย เอกชน ชื่อดัง ของจังหวัดเชียงใหม่
copy บทความไป (ทั้งดุ้น)
เคยแจ้งเรื่องไป สองสามครั้ง แต่ทางโน้นก็ยังนิ่งเฉย
จนถึงบัดนี้ ยังไม่มีอะไรคืบหน้า
ทำอย่างไรดีครับ
ihut :
April 6, 2009 @ 17:31 pm
เหอๆ อันนี้ก็ไม่รู้จะแนะนำยังไงเหมือนกันครับว่าจะให้ทำอย่างไรดี
ก็ผมก็โดนกับตัวอยู่เนี่ย…
..คือถ้าจะเอากันแบบจริงจังเป็นเรื่องเป็นราวจริงๆ ดำเนินคดีฟ้องร้องได้ครับ
ถ้าอิงไปถึงผู้ดูแลเว็บไซต์ ผู้โพสต์ข้อความเป็นตัวตนได้ ..หงายหลังล่ะ
พรบ. ลิขสิทธิ์ของสยามประเทศค่อนข้างจะคุ้มครองผู้สร้างสรรค์อยู่ในระดับดีอยู่แล้ว
(เพียงแต่การบังคับใช้จะดีหรือไม่..อันนี้ว่ากันอีกประเด็น)
ส่วนมาตราการป้องกันต่อจากนี้ไป ผมตั้งใจว่าจะระบุ Creative Commons ให้ชัดทุกๆ Entry แล้วล่ะครับ
(คือถ้าไม่ได้ระบุชัด ..พรบ. ลิขสิทธิ์ยังคงคุ้มครองนั่นแหละ แต่ในเมื่อระบุไม่ชัดแล้วมึงก๊อปกันจัง)
..ถ้าระบุชัดแล้วหน้าไหนทะลึ่งก๊อป เตือนไม่ฟัง บอกไม่เชื่อ
อยากลองดีก็ต้องเจอดีกันสักหน่อย..
เอาใจช่วยผู้ร่วมชะตากรรมครับ
OopZzzaa :
June 8, 2009 @ 14:35 pm
OopZzzaa ต้องขออภัยเข้าของบทความด้วยค่ะที่นำเอาเนื้อหาไปลงแล้วให้เครดิตไม่ถูกต้อง อันด้วยรู้เท่าไม่ถึงการ และเป็นบลอกน้องใหม่ยังไม่ถนัดเวิร์เพลสนัก จึงไม่ได้ใส่ลิงค์กลับมายังบลอกของเจ้าของบทความ
ทั้งนี้ OopZzzaa ได้ลบบทความดังกล่าวออกจาก Play Talent แล้วค่ะ และต้องขออภัย มาณ.ที่นี้
ihut :
June 8, 2009 @ 16:52 pm
ตอบคุณ OopZzzaa
ขอบคุณที่เคารพสิทธิ์ครับ
James :
September 27, 2009 @ 21:32 pm
ขออนุญาติคัดลอกการให้เครดิตที่ดีจากเว๊บคุณฮัทนะครับ
ihut :
September 28, 2009 @ 3:33 am
ตอบคุณ James
ยินดีครับ
จะบ้าและ :
November 28, 2009 @ 21:31 pm
ความรู้จะหวงทำไม..ตายไปเอาไปใช้อะไรได้…
ihut :
November 29, 2009 @ 0:02 am
ตอบคุณ จะบ้าและ
๑. คงไม่ใช่ผมหวงความรู้อย่างแน่นอนครับ ..เพราะถ้าผมหวงผมคงไม่นั่งพิมพ์ให้คนอื่นได้อ่าน
สู้เก็บความรู้เอาไว้คนเดียวเงียบๆ สบายใจกว่าใช่ไหมล่ะครับ? ..ไม่ต้องนั่งพิมพ์ให้เมื่อยมือด้วย
๒. และคงไม่ใช่ผมหวงอีกนั่นแหละครับ ..ผมระบุไว้ค่อนข้างจะชัดเจนว่าผมไม่ได้หวง
ยินดีด้วยซ้ำหากผู้อ่านท่านใดเห็นว่าบทความของผมมีประโยชน์บ้าง ..และอยากช่วยเผยแพร่สู่สาธารณะ
สิ่งที่ผมขอโดยรวมมีแค่สามข้อ ..หนึ่ง-ขอเครดิต/อ้างอิงกลับมายังผม(ผู้เขียน)บ้าง
สอง-หากผมระบุเงื่อนไขใดเพิ่มเติม (เช่น Creative Commons License ประเภทห้ามใช้ในเชิงพาณิชย์) ก็ขอให้ปฏิบัติตามนั้น
สาม-หากจะพอบอกให้ผม(ผู้เขียน)ทราบว่าได้นำบทความไปเผยแพร่ต่อ ก็จะขอบคุณมาก
(ข้อหลังนี่ไม่ได้บังคับ..แต่ถ้าทำได้ก็จะดีมาก)
๓. ถ้าคุณมองข้อความข้างต้น..แล้วตีความเอาว่า ‘ไอ้นี่หวงความรู้ว่ะ‘ เลย
คงเป็นการสะท้อนทรรศนะความเข้าใจเกี่ยวกับ ‘ความรู้’ และ ‘สิทธิ’ ที่ผิดครับ
ถ้าเอาตรรกะที่คุณพูดถึงไปปฏิบัติจริงในกรณีอื่น เช่น..ลอกข้อความ/ภาพ จากหนังสือสักเล่มหนึ่ง
คัดลอกทุกตัวอักษรไปเผยแพร่บนบล็อกตัวเอง
(..ก็ความรู้เหมือนกัน หวงทำไม ตายไปคนเขียนก็เอาอะไรไปไม่ได้เหมือนกัน)
ลองดูสิครับ.. บางทีกว่าจะรู้ตัวว่าอะไรเป็นอะไร อะไรถูก อะไรผิด เจ้าหน้าที่ก็มาเคาะเรียกไปสอบปากคำแล้ว
(ลองศึกษา พรบ. ลิขสิทธิ์ เพิ่มเติมด้วยก็ได้ครับ
จะเข้าใจมากขึ้นว่าลิขสิทธิ์ที่เป็นสิทธิ์อันพึงมีของผู้สร้างสรรค์ เกิดขึ้นได้กับสิ่งที่สร้างสรรค์ประเภทใดบ้าง
เกิดขึ้นได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ (ต้องไปจดทะเบียนก่อนไหม?) คุ้มครองนานเท่าไหร่ และโทษของผู้ละเมิดเป็นอย่างไร?)
๔. ถ้าคุณเข้าใจความต่างของคำว่า ‘ความรู้’ และ ‘สิทธิ์’ แล้ว
คุณจะเห็นประเด็นครับว่า ..สิ่งที่ผมอาศัยสิทธิ์ความเป็นเจ้าของบทความในการร้องขอจากผู้คัดลอก คือ..
แค่ให้เครดิตกัน ..เคารพเงื่อนไขที่ผมระบุในบางบทความ (..และบอกกันบ้างถ้าสะดวก)
ไม่ได้เรียกร้องเป็นตัวเงิน หรือการสนับสนุนอื่นใดที่เหนือบ่ากว่าแรงหรือมากเกินความเหมาะสมเลยครับ ..ผมเชื่ออย่างนั้นนะ
..เพราะถ้าลองเอาเป็นว่าการกด Ctrl+C, Ctrl+V แก้ไขบางรายละเอียด เป็นสิ่งที่ง่ายจนทำได้
แต่กับอีแค่การระบุแหล่งที่มาเป็นการยากเสียเหลือเกิน จนทำไม่ได้..
ก็ไม่ควรหน้าด้านเอาของคนอื่นไปครับ
..นอกเหนือจากนี้ผมขออนุญาตละไว้แล้วกันครับ
ผมแนะนำด้วยความเคารพว่า ให้คุณเปลี่ยนความคิด/ความเชื่อเสียใหม่
เพราะทรรศนะที่คุณแสดงออก.. อาจนำไปสู่การละเมิดสิทธิ์คนอื่นโดยไม่รู้ตัวภายหลังครับ
คนเราตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้เหมือนกันทุกคนนั่นแหละครับ
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะเอาเหตุผลนี้ไปเอาสิ่งที่เขาถือครองอยู่ไปได้หน้าตาเฉย
(ผมยืนยันว่าไม่หวงบทความนะครับ..หากไม่กระจ่างอยากให้อ่านใหม่อีกสักรอบ)
yayjoy :
January 16, 2010 @ 20:20 pm
ihut :
January 17, 2010 @ 2:41 am
ตอบคุณ yayjoy
เจตนาไม่ได้เชิงจะเขียนให้อ่านแล้วเจ็บครับ เพียงแต่อาจใช้คำที่ไม่เหมาะสมไปบ้าง
(!?)
คือถ้าจะพูดกันจริงๆ คนไทยยังขาดความเข้าใจและจิตสำนึกที่ดีต่อเรื่องลิขสิทธิ์อยู่พอสมควรครับ
ซึ่งบางครั้งพอเห็นกับตัวก็พูดไม่ออก
ในแง่อื่นผมขอไม่พูดถึงนะ ..แต่ถ้าพูดในแง่ของผม (และที่อื่นๆ ซึ่งก็มีลักษณะเหมือนที่นี่ค่อนข้างมาก) นี่ -
บางทีก็เป็นเรื่องน่าเศร้า(ปนโมโห)ครับ
..บทความก็เขียนให้อ่านฟรี ..ถ้าจะเผยแพร่ต่อในแหล่งของตัวเอง ก็ฟรี! ขอเล็กๆ นิดเดียวคือระบุแหล่งที่มาให้หน่อย แค่นั้นแหละ
ก็ยังมีคนตั้งใจที่จะไม่ทำ ..
หลายๆ บทความ (ที่เขียนแบบให้ความรู้จริงๆ พวก step by step / howto)
บางบทความใช้เวลารวมกว่า 5-6 ชั่วโมงเลยนะครับ (ถึงแม้จะใช้เวลาอ่านแค่ 10 นาที แล้ว ‘งง’ เหมือนเดิมก็เถอะ)
บางบทความแก้แล้วแก้อีกจนกว่าจะคิดว่าพอใจ
แต่คนก๊อปฯ ลากเมาส์คลุม กด Ctrl+C ไปเว็บตัวเอง กด Ctrl+V จบ! ..สามนาทียังไม่ถึง
บางคนที่น่าเจ็บใจกว่าไม่ให้เครดิต ..คือประเภทบทความทั้งบทความ เขาก๊อปฯ ไปได้หมด แล้วยังอุตส่าห์ไปดัดแปลงบทความบางส่วน
ไม่ให้หลงเหลือว่า “เป็นของคนอื่น” ก็มีนะครับ!
(คลาสสิคที่สุดคือเรื่องสร้างสกินฮิห้าครับ ..ยังมีให้เห็นอยู่เรื่อยๆ
คือในบทความนั้นผมจั่วหัวอ้างถึงเพื่อนคนหนึ่งเอาไว้ ว่ารับปากเขาเอาไว้ว่าจะสอนทำสกินฮิห้า..ก็เลยขอเขียนลงบล็อกซะเลยแล้วกัน
ไอ้คนก๊อป..แม่งก็ลบชื่อเพื่อนผม และรูปประโยคที่อ้างถึงเพื่อนผมออกไปทั้งหมด!
..และแน่นอน ขนาดแค่นี้มันยังเอาออก ..เครดิตย่อมไม่ต้องคาดหวังอยู่แล้ว)
สรุปคือแค่น้อยใจ เซ็ง โกรธ ฯลฯ แค่นั้นเองแหละครับ (..แค่นั้น!?
)
ฟรีก็ฟรี ตังค์ก็ไม่คิด ขอแค่นิดเดียว.. นอกจากไม่ทำให้แล้ว~บางคนทำสิ่งที่ตรงกันข้ามกันเข้าไปอีก
yayjoy :
January 20, 2010 @ 1:34 am
Ko คะ เห็นใจและเข้าใจคะไม่ต้องคิดมาก
บางครั้งเราก็ต้องเผื่อใจว่าต้องมีคนทำไม่ดีและทำไม่ให้เราพอใจ
เวลาไปเจอทีไหน ก็โกรธได้แต่อย่าเคลียดมากแล้วกันนะคะ
เห็นใจนะคะ
yayjoy :
January 20, 2010 @ 1:38 am