ไอ้ฮัทเล่าเรื่อง: เจ
สุขสันต์วันกินเจครับ 
พูดถึงเรื่องกินเจ..เล่าต่อสักหน่อยแล้วกัน
ส่วนตัวผมเองผมกินแบบไม่เคร่งสักเท่าไหร่นักครับ
คือไม่ถึงกับขั้นนุ่งขาว/เข้าโรงเจ/สวดมนต์ ขนาดนั้น
แค่ว่าละเนื้อสัตว์ให้ได้(มากที่สุดเท่าที่จะมากได้)เท่านั้น
เคยอ่านการแสดงความคิดเห็นในอินเทอร์เน็ตเว็บหนึ่ง (นานมากจนจำไม่ได้แล้วว่าเว็บไหน..ขออภัยด้วย)
มีการตั้งกระทู้ถามคนกินเจเฉพาะช่วงเทศกาลฯ ว่า..
“คุณคิดว่ามันจะได้บุญหรอ ที่หนึ่งปีคุณละชีวิตแค่สิบวัน..แล้วกินเนื้อสัตว์ตามปกติอีกสามร้อยห้าสิบห้าวัน?”
คำถามเชิงท้าทายความเชื่อแบบนี้..แน่นอนครับว่าย่อมเถียงกันสนุกสนาน
ผมไล่อ่านการแสดงความคิดเห็นของแต่ละคน
แล้วเจอการแสดงความคิดเห็นโต้กันของคู่หนึ่ง..อ่านแล้วอมยิ้มเลยครับ
A: “คุณคิดว่าหนึ่งปีกินเจสิบวัน..แล้วกินเนื้อสัตว์ตามปกติ มันจะได้บุญหรอ? ผมว่ามันไร้สาระ!” 
B: “เรา(คนกินเจ)เชื่อว่าการละชีวิต แม้เพียงสิบวัน..แต่หากทำด้วยศรัทธา ย่อมเป็นผลบุญ” A: “แล้วถ้าคุณศรัทธา..ทำไมคุณไม่กินตลอดทั้งปี ตลอดชีวิต คุณศรัทธาหรือว่าแค่กระแสพาไป?” B: “คงแล้วแต่ความพร้อมและศรัทธาของแต่ละคน
บางคนอยากกิน แต่สภาพแวดล้อมไม่อำนวย ก็อาจจะยากต่อการปฏิบัติตลอดปี” A: “ไม่รู้ล่ะ..ยังไงผมก็ไม่เห็นว่ามันจะได้บุญตรงไหน ยังไงอีกสิบวันข้างหน้าก็ต้องมีหมูถูกฆ่าอยู่ดี
ก็สู้กินๆ มันซะตั้งแต่วันนี้เลยดีกว่า ..ทำไมจะต้องรออีกสิบวัน” 
B: “ถ้าคุณพูดแบบนั้น..อยากให้คุณลองคิดเปรียบเทียบกับชีวิตคุณเองบ้าง
คนเราเกิดมาก็ตายทุกคน..ทำไมคุณไม่คิดว่า ‘..ยังไงอนาคตเราก็ต้องตายอยู่ดี –
งั้นสู้ๆ ตายมันซะตั้งแต่วันนี้เลยดีกว่า..’ บ้างล่ะ?”
